Gastenboek

"Onze engelen", noemde onze vader de verzorgers van Pallium. En dat waren ze. Ze hebben hem zo ontzettend goed en mooi gesteund in zijn laatste fase. Steeds tastten ze af wat hij nodig had en trokken zij zich terug wanneer ze er niet hoefden te zijn, als eb en vloed. Zo gaven ze ook ruimte aan onze ouders om samen te zijn. Ze hebben ook veel extra zorg op zich genomen voor onze moeder, die niet meer zoveel zelf kon. Heel gul en ruimdenkend. En ze namen ons, kinderen, mee in hun observaties en gedachten en stonden open voor de onze. Zo vormden we samen met hen een warme omhulling om onze ouders. Zij zorgden voor een veilig nest. Het was heel steundend en geruststellend dat een van onze Pallium-engelen erbij was tijdens het sterven zelf. We zaten samen rond mijn vaders bed en zij begeleide met woorden zijn proces. Het voelde heel wezenlijk en intiem, en daar maakte zij op een heel natuurlijke manier deel van uit. We zijn onze Pallium-engelen eeuwig dankbaar voor alle liefde, aandacht, betrokkenheid en zorg voor onze vader. Maar ook voor mijn moeder en ons, kinderen. Zijn sterven was, en is natuurlijk heel triest. Maar mede dankzij hen was zijn laatste fase ook iets heel moois en kostbaars. Dat zullen we nooit vergeten.